Krzyżowanie roślin

W miarę postępu i rozwoju nauk przyrodniczych, zwłaszcza po dokładnym poznaniu procesów zapylania, zapładniania i rozwoju zawiązków owocowych, opracowano metodę hodowlaną, polegającą na zastosowaniu sztucznego zapylania już według zamierzeń hodowcy. W ten sposób w pracach hodowlanych przeprowadza się zapylanie, czyli inaczej krzyżowanie docelowe. Przez zapylanie docelowe hodowca pragnie połączyć w potomstwie dodatnie cechy rodziców. Dobiera więc pary rodzicielskie i decyduje, która odmiana będzie ojcowską, tzn. dostarczy pyłku, a która mateczną, czyli ma wydać owoc. Osobnikami rodzicielskimi są różne odmiany, przy czym dobieranie ich odbywa się w taki sposób, aby w potomstwie mogło się znaleźć jak najwięcej cech dodatnich. W wyniku krzyżowania powinny wystąpić w potomstwie dodatnie cechy obu odmian rodzicielskich. Nasiona z uzyskanych owoców wysiewa się, a siewki-mieszańce stanowią początek nowych odmian, które przez długi okres poddaje się selekcji. Dopiero, gdy nowa odmiana spełni wymagane warunki, przekazuje się ją do produkcji. Metoda ta opiera się na zabiegach prawie zupełnie mechanicznych bez głębszej znajomości organizmu rośliny.